กรกฎาคม 1994 กรุงโซล
~ขณะที่ความฝันของฉันกำลังเข้ามาหาฉัน ~ (ร้องโดยDeux)
เบอร์เกอร์หมูบูลโกกี เบอร์เกอร์พิเศษ แล้วก็โค้ก 3 แก้วครับ
สำหรับสามท่านใช่ไหมคะ - ครับ
งั้นสั่งเป็นเซตจะถูกกว่านะคะ
เซตเบอร์เกอร์หมูบูลโกกี ราคา 3350 วอนค่ะ
เซตพิเศษราคา 2250 วอน
ถ้าคุณสั่งเป็นเซต รวมทั้งหมดราคา 8350 วอนค่ะ
โค้กกับเฟร้นช์ฟรายส์รวมอยู่ในเซตแล้ว สั่งแบบนี้จะถูกกว่าสั่งแยกค่ะ
เอาตามนี้ไหมคะ
ครับ ตามนั้นเลยครับ
มี 50 วอนไหมคะ
เงินทอน 1,700 วอนค่ะ
ว่าแต่ รถคันนั้นรถคุณไม่ใช่เหรอคะ
อะไรนะครับ
โดนยกแล้ว
เชิญลูกค้าท่านต่อไป
นี่ เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นรถเขา
ก็ก่อนหน้านี้ฉันเห็นเขาลงมาจากรถคันนั้น
ว้าว สายตาแหลมคมจริงๆ ยุ่งขนาดนี้เธอเห็นได้ยังไง
นี่ เธอมีข้อความเข้าน่ะ
นั่นใครคะ
ฉันเอง
ใครเหรอ ชิลบงเหรอ
อืม โทรจากตู้โทรศัพท์สาธารณะ ในสนามเบสบอลของทีมเราน่ะ
นาจอง ทำงานพาร์ทไทม์อยู่เหรอ
อืม ใช่
ทำไมเหรอ
ทำไมน่ะเหรอ เพราะฉันอยากกินแฮมเบอร์เกอร์น่ะสิ
พวกเธอบริการส่งมั้ย
คิดว่าไม่ส่งนะ
นายต้องสั่งอย่างน้อยยี่สิบชุด เราถึงจะไปส่ง
นายจะสั่งเท่าไหร่เหรอ
ห้าสิบชุดน่ะ
มาส่งได้ใช่มั้ย ไม่ใช่ตอนนี้หรอก แต่มาส่งตอนทุ่มหนึ่งนะ
ไว้เจอกันนะ
อ่อ... เอ่อ... บ๊ายบาย
ห้าสิบชุด
นี่ ฉันได้ออเดอร์มาห้าสิบชุดแน่ะ
สนามกีฬาเบสบอลในร่ม
ว้าว ทำงานในคืนแบบนี้นี่ดีจริงๆ
เราได้มาเที่ยวสนามเบสบอลด้วย
เป็นสนามบาสเก็ตบอลไม่ดีกว่าเหรอ
ที่มหา'ลัยของเรา เบสบอลดังมากเลยนะ
โธ่เอ๊ย ไร้สาระจริงๆ
เธอไม่รู้จักตำนานของรุ่นปี 92 เหรอ
รู้สิ ทำไมจะไม่รู้ - รู้เหรอ
อูจีวอนกับคิมฮุน พวกเขาก็อยู่รุ่นปี 92 ไม่ใช่เหรอ
แล้วก็ ถึงฉันจะไม่ชอบพูดชื่อพวกเขา
พวกงี่เง่าจากมหา'ลัยเกาหลี จุนฮีชอล คิมบยองชอล
ก็อยู่รุ่นปี 92 ไม่ใช่เหรอ
พวกเขาทั้งหมดถูกเรียกว่าตำนานของรุ่นปี 92 ใช่มั้ย
ไม่ ไม่ใช่เลย
ไม่ใช่บาสเก็ตบอล แต่เป็นเบสบอลสิ เธอนี่ติ่งบาสเก็ตบอลสุดๆเลยนะ
ตำนานของรุ่นปี 92 คือ เบสบอล เบสบอลน่ะ
ฉันไม่สนใจเบสบอลเลยสักติ๊ด
พวกเขาทำอะไรที่งี่เง่าอยู่กลางแดดร้อนเปรี้ยงทุกวัน
ช่างเถอะ แค่ส่งแฮมเบอร์เกอร์ให้เสร็จก็พอ
วันนี้ฉันต้องเจออิมซอนดง กับปาร์คแจฮง และขอลายเซ็นพวกเขาให้ได้
อ้อ อย่างน้อย ฉันก็น่าจะได้เจอชิลบงด้วย
นายรู้จักชิลบงด้วยเหรอ
เธอรู้จักชิลบงเหรอ
ทำไมจะไม่รู้จักล่ะ เขามาหอพักพวกเราออกจะบ่อย
ฉันเดาว่านายก็คงเรียกเขาว่า 'ชิลบง' เหมือนกันล่ะสิ
ไม่ใช่แค่ฉันหรอก แต่ทั้งประเทศก็เรียกเขาอย่างนั้น
จริงเหรอ ฉันคิดว่าเป็นชื่อเล่นที่พ่อฉันใช้เรียกเขาซะอีก
จากที่ได้ยินมา
เขาเล่นเบสบอลเก่งทีเดียว
อะไรเนี่ย...นี่ พูดเรื่องที่ฟังขึ้นหน่อยสิ
เธอรู้มั้ยว่าเขาดังแค่ไหน
ใครๆเขาก็รู้ว่าชิลบงเป็นตัวแทนทีมชาตินะ
จริงเหรอ เขาเป็นคนสั่งทั้งหมดนี่น่ะ
ว่าแต่ เขาบอกให้ฉันมาเจอเขาที่นี่ ทำไมยังไม่ออกมานะ
ชิลบงบอกว่าจะมาเอาของพวกนี้เองเหรอ
ใช่
นั่นเป็นแฮมเบอเกอร์ที่สั่งใช่มั้ยคะ
ค่ะ คุณสั่งห้าสิบชุดใช่ไหมคะ
ค่ะ เอามาให้ฉันเลยค่ะ
โอ๊ะ หนัก หนักมากๆ
พวกเราจะถือให้คุณเองครับ
นาจอง มัวทำอะไรอยู่ เข้าไปข้างในกัน
ผมถือให้ครับ
ขอบคุณค่ะ
ว้าว...
~โอ้ ที่รัก ได้โปรดมองที่ตาฉัน~
~เพื่อที่ฉันจะได้~
~มองตาเธอเช่นกัน~
~ตอนนี้เรามาพูดกันอย่างเปิดเผยเถอะ~
~อย่าได้ปิดบังไว้~
~อีกต่อไป อีกต่อไปเลย~
~โอ้ ที่รัก ได้โปรดมองที่ตาฉัน~
~อย่าหลับตาเลยนะ~
[มูนดงฮวาง - พิชเชอร์ชื่อดัง ปัจจุบันเป็นโค้ชสอนการขว้างบอลของทีมDoosan Bears] ~ ฉันมองเห็นได้ด้วยใจ~
[ปาร์คแจฮง - ผู้เล่นชื่อดัง ปัจจุบันเป็นนักวิจารณ์ใน MBC] ~ ฉันรับรู้ถึงลมหายใจเธอเสมอ~
[ลิมซอนดง-พิชเชอร์ดาวรุ่งในตอนนั้น] ~ อยู่เคียงข้างฉัน อย่างที่เธอเป็นอยู่ในตอนนี้ ~
เดี๋ยวก่อนครับ
เอ่อ...
โค้กครับ
ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ทุกคนหยิบไปคนละชุดแล้วใช่มั้ย มีเท่าไหร่เนี่ย
24 คนค่ะ
24 คนหยิบไปอย่างละหนึ่งชุด อีก 16 คนหยิบไปอย่างละสองค่ะ
งั้น ใครยังไม่ได้มาเอาล่ะ - ชิลบงค่ะ
ใช่แล้วครับ เด็กปีหนึ่งชิลบงยังไม่ได้มาหยิบไปเลยครับ
ให้ผมเอาไปให้เขาไหมครับ
ไม่ต้องหรอก เขามานั่นแล้ว
~โอ้ โอ ชั่วนิจนิรันดร์~
มาแล้วเหรอ
เหลือของฉันใช่มั้ย
เพราะอากาศวันนี้ ฉันรู้สึกผิดมากเลยนะ
อากาศร้อนแบบนี้ เธอคงลำบาก
ว่าแต่ นายบาดเจ็บมากเลยเหรอ
ทำไมนายต้องพันผ้าไว้ด้วย
อ้อ ไม่มีอะไรหรอก
ฉันประคบน้ำแข็งน่ะ
ประคบน้ำแข็งคืออะไร
แช่แข็งอะไรแบบนี้เหรอ
เวลาที่ขว้างลูก
กล้ามเนื้อบริเวณไหล่จะยืดออกในเวลาสั้นๆ
เพราะงั้น เพื่อทำให้ไหล่กลับมาเป็นปกติ เราต้องประคบเย็นให้หายไวๆ...
ไม่หรอก ฉันทำเพราะว่าเย็นดี
มีซู ขอโค้กหน่อย
อ้อ
นายรู้จักเธอด้วยเหรอ
รู้จักสิ ก็เธอเป็นเพื่อนสนิทฉัน
อ้อ
เธอคือลูกสาวของโค้ชซองดงอิล ทีมSeoul Twins
จริงเหรอ ลูกสาวโค้ชซองดงอิลเหรอ
แต่ไม่รู้เกี่ยวกับประคบเย็นงั้นเหรอ
นี่ มีแต่เธอเท่านั้นแหละที่รู้
จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่รู้การประคบเย็น
จริงเหรอ
นี่ กินเร็วๆ
รุ่นพี่แจมินถือนกหวีดแล้วนะ
นาจอง
เธอเลิกงานพาร์ทไทม์สามทุ่มใช่มั้ย
ใช่ สามทุ่ม
เฮ้อ ร้อนขนาดนี้ ตอนนี้ถึงได้มีคนที่น่าขยะแขยงมาที่ร้าน
กินช้าๆสิ เดี๋ยวอาหารก็ไม่ย่อยหรอก
ฉันกินเสร็จแล้ว
งั้น เลิกงานแล้ว รออยู่หน้าร้านสักแป๊บนะ
ฉันหมายถึง กลับบ้านพร้อมกันเถอะ
กว่าฉันจะเลิกงาน น่าจะเลยสามทุ่มนะ
งั้นฉันจะรอ
นี่ ทำอะไรอยู่
ถอดประคบเย็นแล้วมาเดี๋ยวนี้
ครับ
เขาไม่ปล่อยให้รุ่นน้องพักเลยจริงๆ
เขาเป็นโค้ชรึไง
ทำไมเขาทำเกินหน้าที่โค้ชนะ
เวลาที่โค้ชไม่มา
รุ่นพี่แจมินจะเป็นโค้ชแทน
นี่ ถ้ารุ่นพี่คนนั้นไม่มา
พวกที่อยู่ที่นี่ คงไปสเปซคาเฟ่กันหมดแล้ว
นาจอง
เธออยากดูฉันซ้อมก่อนไปมั้ย
ไม่หรอก ฉันต้องกลับไปที่ร้านแล้ว
อ้อ แท้บ่ (สำเนียงกยองซาง)
ไว้เจอกันนะ
รีบมาวิ่งซะ
~โอ้ ที่รัก~
~หลับตาลง~
~และแม้ว่าเธอจะไม่ลืมตา~
~ฉันก็มองเห็นได้ด้วยใจ~
~ฉันรับรู้ถึง~
~ลมหายใจของเธอเสมอ~
~อยู่เคียงข้างฉันเหมือนตอนนี้เถอะนะ โอ้ เย่~
ในช่วงเวลาที่เบสบอลคือทุกอย่างสำหรับผม
มีคนบางคนเข้ามาทำให้หัวใจของผม เต้นแรงและร้อนแรงกว่าเบสบอลซะอีก
ฤดูร้อนที่ร้อนที่สุดในประวัติศาสตร์ได้เริ่มขึ้น
และชีวิตในวัย 20ปีของผมก็เริ่มร้อนเหมือนฤดูกาล
นั่นคือฤดูร้อนปี 1994
ตอนที่ 7 ฤดูร้อนปีนั้น ~โอ้ โอ ชั่วนิจนิรันตร์~
กรุงโซลเมื่อตอนบ่ายของวันที่ 24
อากาศร้อนเหมือนกาน้ำเดือด ซึ่งอุณหภูมิได้พุ่งสูงถึง 38.2 องศาเซลเซียส
เป็นการทำลายสถิติของอุณหภูมิที่สูงสุดอย่างเป็นทางการ
อุณหภูมิ 38.4 องศาในกรุงโซล นับว่าสูงที่สุดตั้งแต่เคยบันทึกไว้ในปี 1907
และนี่เป็นสถิติในรอบ 87 ปี
โดยสถิติของวันที่ 23 คือ 38.2 องศา ได้ถูกทำลายลงในวันนี้
ซึ่งในเขตปริมณฑลได้เดือดร้อนกันอย่างหนัก เนื่องจากการขาดเครื่องปรับอากาศและพัดลม
และมีการขาดแคลนพลังงานไฟฟ้า ซึ่งเกิดจากการใช้ที่มากเกินไป
ประชาชนกรุงโซลจำนวนมาก ที่ทนต่อความร้อนในยามค่ำคืนไม่ไหว ได้ออกมาที่สวนสาธารณะริมแม่น้ำฮัน
ไปล้างองุ่นมาให้กินหน่อย
เฮ้อ แล้วเมื่อไหร่เธอจะกินพวกนี้หมดล่ะ
ฉันบอกว่าอยากกินองุ่นไง องุ่น
องุ่น เกรพน่ะเหรอ
ทำไม ไม่อยากเหรอ
ไม่อยากอะไรกัน อยากสิ
ไม่เห็นเหรอปากฉันฉีกออกจะสุดหูเพราะฉันชอบน่ะ
เปิดน้ำล้างเบาๆ แล้วก็อย่าล้างนานเกินไป
ปัดโธ่เอ๊ย เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว
เย็นไว้ เย็นไว
เธอท้องอยู่ เธอท้องอยู่ บ้าเอ๊ย
"เดทลับๆกับเจ้านายของเธอ..."
แม้จะรู้ว่าหนุ่มผู้เลิศเลอของฉันแต่งงานแล้ว
เพราะหน้าอันหล่อเหลา และเทคนิคการพูดที่เก่งกาจของเขา
ฉันตกหลุมรักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
เหมือนดั่งฝนในฤดูใบไม้ผลิที่ชุ่มช่ำบนพื้น...
หลบหน่อยไม่ได้เหรอไง
ขออยู่แบบนี้สักแป๊บเหอะ
ถ้าฉันไม่ทำงี้ ฉันว่าฉันคงจะโดดไปมา เพราะเป็นบ้าแน่ๆ
พัดลมนั่นส่งมาจากซัมชอนโพ เพราะแม่ฉันซื้อให้ลูกชายเขาใช้นะ
นายซื้อเองก็ได้นี่
เห่าอีกแล้ว เห่าแล้ว
ฉันร้อนมากจนทนอยู่ตรงแสงไฟไม่ได้ด้วยซ้ำ
เพราะอย่างนี้ฉันถึงบอกให้ติดแอร์ไว้ก่อน
ลุงนี่ขี้งกเกินกว่าคนที่เป็นโค้ชมืออาชีพควรจะเป็นนะ
ทำไมลมถึงร้อนงี้เนี่ย
ทำไมไม่คลานไปอยู่ในตู้เย็นซะล่ะ
พูดจาไพเราะเสนาะหูซะจริ๊ง
ระหว่างที่เรียนมหาวิทยาลัย...
สำหรับรุ่นพี่...
จริงๆเลย องุ่นงั้นเหรอ องุ่น เธอจะกินอะไรก็ได้
อิพ่ออิแม่ เฮ็ดหยังอยู่ห๊ะ
ยัยตัวแสบ เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เธอเข้าไปนั่งในนั้นได้ยังไง
ตกใจหมดเลย
ใช่ซิ ไม่ใช่คนหรอกที่เป็นบ้า แต่เป็นเพราะอากาศน่ะแหละ เพราะอากาศ
ส่งองุ่นมาให้ฉันหน่อยซิ ยัยตัวแสบ
เธอนี่แปลกจริงๆ แปลกประหลาด
นี่ ไอ้ขยะ
มากินองุ่นกัน
คุณพอครับ เอามาเถอะ ผมจะทำเอง
ไม่ต้องไอ้หนู ฉันจะทำเอง
คราวนี้เป็นเวลาว่างของฉันจริงๆ
ยัยผู้หญิงที่อยู่หน้าประตูหน้าบ้าน...
ฉันรับมือหล่อนไม่ไหวจริงๆ
ออกมาเร็วๆ
ครับ คุณพ่อ
แล้วก็ใส่เสื้อด้วยล่ะ หัวนมโชว์หราเชียว
โธ่เอ๊ย...
ที่รักจ๋า ฉันล้างองุ่นให้แล้ว เพราะงั้นค่อยๆเคี้ยวนะจ๊ะ
ฉันอยากกินองุ่นเขียว
ไม่ใช่องุ่นดำที่เรากินบ่อยๆ
องุ่นเขียวน่ะ
เฮ้อ เธอ ทำไมอยู่ๆก็เปลี่ยนเป็นองุ่นเขียวล่ะ
ฉันเป็นแบบนี้เพราะอยากกินรึไง ซุกซุกอยากกินฉันเลยต้องกินอย่างนั้น
คิดว่าที่พูดมาฟังขึ้นงั้นเหรอ
ก็วันนี้อากาศร้อน
และท้องฉันก็โตขึ้น
ไม่รู้ทำไมฉันถึงต้องมาทนทุกข์ตอนอายุปูนนี้ด้วย
จริงๆเลย
คุณแม่ครับ
ลองดื่มซุปถั่วเหลืองสิครับ
ผมใส่น้ำแข็งกับเกลือไปด้วย
จริงเหรอ
ยังมีซุปถั่วเหลืองเหลืออยู่เหรอ
เหมือนจองซดหมดตั้งแต่เช้าแล้วนี่นา
อร่อยชื่นใจ
ที่รัก ทำอะไรอยู่ - ทำไม
จะไม่ออกไปซื้อองุ่นเขียวเหรอ
เฮ้อ นี่เธอ ดึกดื่นป่านนี้ ที่ไหนเขาขายองุ่นเขียวกัน
ยังไม่สี่ทุ่มเลย ไปซื้อร้านใกล้ๆแถวนี้ซี
เข้าใจแล้วๆ วันพรุ่งนี้ พอแข่งเสร็จ
ฉันจะแวะที่ร้านแล้วซื้อลูกที่ใหญ่ๆมาให้นะ
วันนี้ กินซุปถั่วเหลืองไปก่อนนะ
พรุ่งนี้ มีอย่างอื่นที่ฉันอยากกินนี่ วันนี้ ฉันอยากกินองุ่นเขียว
พ่อครับ ผมไปซื้อให้ พ่ออยู่กับแม่สักเดี๋ยวนะ
โถโถ ซุกซุกง่วงนอนอีกแล้ว
ซุกซุก รออีกเดี๋ยวนะ
พ่อจะไปซื้อองุ่นเขียวมาให้กินแล้ว
พ่อๆๆ จองยังไม่กลับใช่มั้ย
ยัยเด็กนี่ ตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้วทำไมยังไม่กลับอีก
ตอนนี้พวกแก๊งซามูไรยิ่งกำลังอาละวาดอยู่
โลกนี้น่ากลัวจะตายชัก
ยัยเด็กแสบนั่นมีอะไรให้ห่วง กลัวอะไรเรามีพี่แดงไบเล่ย์ไปตึ๊บแก๊งซามูไรให้แทน
เอ้อ...
ฉันก็แค่อยากทำตามใจนึก จริงๆเลย
นี่ พี่แจมินขอให้นายไปขว้างบอลให้เขาหน่อย
รุ่นพี่ปี 3 ก็มีหลายคนไม่ใช่เหรอ
ไม่รู้สิ เขาบอกว่าอยากซ้อมกับลูกขว้างของนาย
โธ่เอ๊ย ไอ้คนพิลึก บ้าชิบ
-นี่ -ครับ
หล่อนเป็นเด็กนายเหรอ
พี่หมายถึงใครครับ
อ๋อ อืม คนที่เอาแฮมเบอร์เกอร์มาให้เมื่อกี้น่ะ
อ๋อ เธอไม่ใช่แฟนผมครับ เป็นแค่เพื่อนสนิท
ได้ฟันหล่อนยัง
หา
นายเห็นขาหล่อนป่ะ
หุ่นยัยนั่นสบึมจริงๆ
นี่ ยัยนั่นยังไม่มีแฟนใช่ป่ะ
หน้าตาก็ไฉไล หุ่นก็เด็ดสะระตี่ ว้าว
ผู้หญิงแบบนี้แหละ ที่พี่คนนี้จะจัดให้จนฟ้าเหลือง ปัง
ก็พี่คือนักตีมือ 4 จอมทำลายนี่นา จริงมั้ย
ถ้าพวกหล่อนตกบ่วงพี่ มีสักคนมั้ยที่จะไม่เพ้อพร่ำ
นี่...
เอางี้ดีกว่า เรามาร่วมมือกัน
นายเข้าใจมั้ย
พี่จะเอาคนที่...เริ่ดสะแมนแตนให้นาย....
รุ่นพี่ พร้อมหรือยังครับ ไปกันเถอะ
โอเค
-เยี่ยมมาก ฉันไปก่อนนะ -อืม
โอ๊ะ สวัสดีครับ
อ้อ สวัสดีครับ
ว่าแต่บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ
อ้อ เปล่าครับ
อะไรเนี่ย แป๊บเดียวเองก็บาดเจ็บแล้วเหรอ
เปล่าหรอก ฉันไม่ได้บาดเจ็บ
ทำไม นายโดนรุ่นพี่ซ้อมแม่นบ่
แม่นอีหลี ฉันมัวแต่เล่นเลยโดนซ้อม (เขาเลียนแบบสำเนียงเธอ)
อย่ามาพูดเลียนสำเนียงฉัน
โอเค เข้าใจแล้ว
นายควรใช้โอกาสนี้เลิกเล่นเบสบอล แล้วมาเล่นบาสเก็ตบอลแทนนะ
นายทนตากแดดร้อนเปรี้ยงทุกวันเพื่ออะไร
นายบอกว่าเล่นกีฬาอย่างอื่นได้นี่
ก็เล่นได้นิดหน่อย
นายมีความสามารถทางกีฬาหลายอย่าง
ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้เปลี่ยนมาเล่นบาสเก็ตบอลล่ะ
นี่ จนถึงตอนนี้ฉันก็เล่นเบสบอลมาตลอด ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้น
และฉันก็เล่นเบสบอลได้ดี
ก็ได้ ถ้านั่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพูด
-นายบอกว่าตำแหน่งของนายคือพิชเชอร์ใช่มั้ย -อืม
นี่ นี่ นี่ นี่
งั้นนายขว้างไปถึงยอดของหัวดับเพลิงได้ใช่มั้ย
เธอจะให้อะไรถ้าฉันขว้างโดน
ฉันจะไม่ชวนนายไปเล่นบาสเก็ตบอลอีก
นี่ เธอรู้มั้ยว่าการขว้างไปถึงตรงนั้นลำบากแค่ไหน ทำไมเธอให้ฉันแค่นั้น
งั้นเอาอะไรล่ะ
ถ้าฉันขว้างโดน เธอต้องยอมฟังหนึ่งคำขอ
คำขออะไร
ถ้าขว้างโดนแล้วจะบอก
นี่ ถ้าทำไม่ได้ก็บอกมาเหอะไม่ต้องอาย
ตอนนี้ฉันบอกเธอได้แล้วใช่มั้ย
ว้าว นายขว้างได้แม่นอีหลี
ทำไม เจ้าคิดว่าข้อยเล่นเบสบอลต่อไปได้บ่ (เลียนสำเนียงเธอ)
อ้อ เต็มที่ นายเล่นต่อไปได้เลย
แล้วนายจะขออะไร จัดมา
พรุ่งนี้จะมีการแข่งรอบสุดท้าย เพื่อชิงแชมป์มหา'ลัย
ฉันจะลงแข่ง
อืม
ฉันอยากให้เธอไปเชียร์ฉัน
เรื่องง่ายๆใช่ป่ะ
แล้วถ้าอากาศร้อนล่ะ
นี่
ก็ได้ ก็ได้ ฉันแค่ไปใช่มั้ย
เก่งใช่เล่นนะเนี่ย
ป๊าด เด็ดสะระตี่ไปเลย
-ไปเหอะ -โอเค ไปเหอะ ป๊าด ผับผ่าสิ...
นี่ เธอเป็นปอบหยิบหรือไง
หา เธอกำลังคุ้ยหาเครื่องในอยู่หรือไง
ต่อให้เธอเป็นบ้า ก็ทำแต่พอดีสิ ออกไป
รีบออกไปเลยนะ
ฉันบอกให้ออกไปไง
อะไรเนี่ย
เป็นบ้ากันใช่มั้ย คิดว่ามาทำอะไรกันข้างนอก
เป็นขอทานเหรอ ไม่มีบ้านอยู่หรือไง คนอื่นมาเห็นเขาจะว่ายังไง
นี่...แกเห็นที่ของแกมั้ย
ตรงนี่คือที่ของแก เพราะงั้นแกนอนที่นี่ได้เลย
พอเลยนะ
สาววัยกระเตาะจะมานอนข้างถนนได้ยังไง
นี่ ยัยคนนี้...
อ้อ มาแล้วเหรอ
องุ่นมาแล้ว
พี่แน่ใจใช่เปล่า
แน่ใจซี่ พวกเขาก็ตกลง
เฮ้อ แต่ทหารจะมีอันตรายน่ะสิ
ฉันกำลังจะบอกว่า เพื่อนๆฉันที่มาจากคังนัมสวยจริงๆนะ
เฮ้อ ยัยตัวแสบ ฉันบอกเธอแล้วว่า พวกเขาไม่ได้เป็นทหาร
พวกเขาเป็นเศรษฐีมาซานรุ่นที่สอง
เธอรู้จักสามครอบครัวมหาเศรษฐีของมาซานใช่มั้ย
มูฮักโซจู ซีอิ๊วมองโก แล้วก็โรงหนังซิฟเวิล
พวกเขาเป็นลูกชายของครอบครัวเหล่านี้
พี่บอกว่ามีลูกชายของร้านเบเกอรี่ด้วยนี่
ไม่มี คราวนี้เขามาไม่ได้
พี่ๆพวกนี้หน้าตาดีมั้ย
พี่บอกเธอแล้วว่าพวกเขารวย
เฮ้อ ฉันรู้สึกกังวลจัง
นอนๆ นอนเถอะจอง
นอนหลับได้แล้ว
พ่อซุกซุก...
อะไร
ที่มาซาน จะมีถนนซอซอง
คุณจำบ้านซูนดอลที่อยู่ถนนตรงสามแยกได้มั้ย
อ๋อ คนที่ตอนนี้...
จำได้สิ ตอนนี้ลูกชายของพวกเขาคงโตมากแล้ว
คงจะอยู่ชั้นมัธยมแล้วมั้ง
ซุกซุกของเรา
อยากกินไส้กรอกอีสานจากร้านซูนดอลค่ะ
ไส้กรอกอีสาน...
เฮ้อ จริงๆเลย
ตอนเรียนก็เอาแต่เที่ยวโต๋เต๋ไปทั่ว ทำไมพวกเขาถึงให้เธอมีปิดเทอมฤดูร้อนเนี่ย
ตอนนี้เมื่อพวกเธอกลับบ้านก็จะไม่ได้เจอเพื่อนๆ และคงจะบ่นซ้ำๆเรื่องอากาศร้อน
เพราะงั้นอยู่ที่บ้านก็ทำตัวดีๆกับพ่อแม่
และทำหน้าที่ลูกที่ดีล่ะ เข้าใจมั้ย
อากาศร้อนขนาดนั้น พ่อคิดว่าผมจะไปที่ไหนได้ล่ะ
ผมจะใช้เวลานี้ดูแลพ่อแม่ผมให้เต็มที่ ก่อนที่ผมจะกลับมา
ว่าแต่เมื่อไหร่ซัมชอนโพจะลงมาครับ
เมื่อคืนเราก็ยังอยู่ด้วยกันในห้อง
เขาออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ
จากโซลไปซัมชอนโพ ใช้เวลา 6 ชั่วโมง
เขาไปตั้งแต่เช้าโดยไม่ได้กินข้าวด้วยซ้ำ
ห้องจำหน่ายตั๋ว
ขอหนังสือพิมพ์กีฬา 2 ฉบับ
และนิตยสารรีดเดอร์ส ไดเจสท์หนึ่งฉบับครับ (พยายามพูดสำเนียงคนโซล)
ทั้งหมด 2,600 วอน
บ่ต้องทอนเด้อครับ (พูดภาษาถิ่น)
จะกลับบ้านเหรอ
ครับ ผมจะไปซัมชอนโพ
~ตอนนี้ฉันกำลังจะกลับบ้าน ~
อ้อใช่ รถไฟพวกเธอออกกี่โมง
สิบโมงครึ่งครับ
ของหนูสิบโมงค่ะ
อ้อ
งั้นพวกเธอไม่ไปด้วยกันเลยล่ะ
ยอซูกับซูนชอนอยู่ใกล้กันไม่ใช่เหรอ
ยอซูกับซูนชอนคนละทางนะคะ
คนละทางยังไง ทางไปยอซู ก็ต้องแวะซูนชอน
นี่ ถ้าฉันรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันซื้อตั๋วเที่ยวเดียวกันก็ดี
ไปคนเดียวน่าเบื่อจะตาย
อ้อ งั้นก็ไปเปลี่ยนตั๋วซะสิ
แล้วตอนที่ไปด้วยกันก็กินอุด้งสักหน่อย
แล้วก็กินลูกชิ้นปิ้งอีกนิด เข้าท่าดีออก
ไม่เอาค่ะ
ถ้าเกิดมีใครคิดว่าคนที่นั่งติดกับหนู เป็นคนประหลาดล่ะคะ
ยัยคนนี้
ไปก่อนนะครับ
~เธอกับฉัน ~
~ไม่เคยพูดอะไรกันมาก ~
~รอยยิ้มและสัมผัสจากมือของเธอ ~
~เธอไม่เคยทำอย่างนั้น ~
~แต่ก็ยังเป็นเธอ ~
~อยู่เรื่อยไป ~ -ไฟ
พลังไฟสะท้านฟ้า
คุณยายคะ คุณลุงคนนั้นเหมือนพ่อหนูเลย ดูเหมือนเขาจะทำงานบนเรือด้วย
หน้าตาเขาน่ากลัวมากค่ะ
ไม่เอานะ ห้ามพูดถึงผู้ใหญ่แบบนั้น
มีใครพอจะทำเพจ 6430 ได้บ้าง
ผมครับ
ก็บอกว่าำพวกเขาเป๊ะเว่อร์ไง
พวกเขาสูงมากและหุ่นก็ล่ำบึ้กด้วย
นี่ แต่ฉันก็ไม่ชอบหนุ่มทหารอยู่ดี
ไม่ถึงสามเดือนด้วยซ้ำที่พวกเขาจะปลดทหาร เธอก็คิดซะว่าเขาเป็นพลเรือนสิ
เธอบอกว่าพวกเขามาจากต่างจังหวัดนี่
ฉันไม่นัดบอดกับคนจากต่างจังหวัดเท่าไหร่หรอก เพราะพวกเขาบ้านนอกน่ะ
ว้าว อยู่ยัยบ้านี่พูดเข้าสิ
เธอคิดว่าเพราะพวกเขามาจากต่างจังหวัด พวกเขาจะบ้านนอกหมดรึไง
มีคนตั้งมากมายที่ไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะ
แล้วรถล่ะ พวกเขามีป่ะ
เรื่องรถใช่ประเด็นมั้ย
พวกเขาคือลูกชายเศรษฐีสามอันดับในมาซานเลยนะ
คิดแค่ว่าพี่ๆสามคนนี้มีเงินเยอะที่สุดในมาซานก็พอ
พวกเขาเป็นยังไง หน้าตาล่ะ
จะให้ฉันบอกอีกกี่ครั้งว่าเขาน่ะรวยมาก
นี่ ใช่คนนั้นรึเปล่า
ถ้าใช่ เขาก็ไม่ได้ดูแย่นะ
ไม่ใช่หรอก นั่นพี่ชายฉัน คนที่จัดนัดบอดนี้ขึ้น
สวัสดีครับ
ทำไมมาคนเดียวล่ะ แล้วรุ่นพี่คนอื่นล่ะ ทำไมยังไม่มา
ได้เวลาที่พวกเขาต้องมากันแล้วนี่
โอ๊ะ มากันแล้ว
["ฉันได้ยินข่าวลือ" โดย Jang Ki Ha and The Faces] ~ วันที่ไม่มีเธอรู้ไหมว่าเหงาแค่ไหน ~
~ ความคิดถึงเธอช่างยาวไกล ทำให้ค่ำคืนยาวนานออกไป ~
~ ขณะที่คิดถึงเธอ ฉันวาดใบหน้าที่ไร้เดียงสาของเธอในใจฉัน ~
~ ฉันตั้งตารอคอยวันที่เราจะได้พบกันอีก ~
~ โอ้ โอ ฉันได้ยินข่าวลือ ~
~ สุดท้ายฉันก็ต้องร้องไห้ เพราะฉันเสียใจ ~
เธอไม่ได้บอกใช่มั้ย ว่าพวกเขาใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม
ไว้ถึงบ้านก่อนเหอะ
ไปยอซู/ซูนชอน อีกหนึ่งคน
ผมครับ ผม
ออกรถได้
ดูสิ โชคชะตาทำให้เราพบกัน ที่เราได้พบกันเพราะโชคชะตา
เอาแฮมเบอร์เกอร์มั้ย
นายกินเองเหอะ
เฮ้อ ยัยเตี้ยนี่ อารมณ์ขุ่นมัวซะจริง
นี่ เราอยู่บ้านเดียวกันมาก็หลายเดือน ทำตัวเป็นกันเองเหมือนรู้จักกันหน่อยซี่
ขนาดบ้านเรายังเหมือนกันเลย
ยอซูกับซูนชอนเหมือนกันเหรอ
อ้อ แต่คนโซลคิดว่าเราเหมือนกัน
ฉันรักเธอ Milkis (น้ำอัดลมนมเปรี้ยว)
เธออยากดื่มนี่มั้ย
โธ่เอ๊ย จริงๆเลย
นี่ เธอฟังเพลงอะไรอยู่เหรอ
นี่ นี่ เธอฟังเพลงซอแทจีทุกวัน สงสัยคงยังไม่เบื่อล่ะสิ
เพลงอะไรเนี่ยทำไมหดหู่จัง
["The Swamp of Death" โดยซอแทจีแอนด์บอยส์] ~ มีบางอย่างที่ลึกลับกำลังลากฉันลงสู่ความเจ็บปวด ~
~ แม้เธอจะพยายามหนีก็เปล่าประโยชน์ ~
~ ตอนนี้สายเกินไปแล้ว ~
~ สิ่งที่กำลังเข้ามาเป็นสิ่งชั่วร้าย ที่ฉันหลีกเลี่ยงไม่ได้ ~
~ ชัลลัลลาล่ะลาลา ~
คุณมีหนึ่งข้อความค่ะ
นี่เป็นข้อความแรกค่ะ
พี่รู้ใช่มั้ยว่าวันนี้พี่ทำอะไร
รู้ใช่มั้ยว่าถึงผู้ชายพวกนั้นจะรวยล้นฟ้า แต่พวกเขายังบกพร่องอยู่
พาพวกเขาออกไปตอนที่ฉันยังพูดดีๆด้วย
~ แม้ฉันจะบอกตัวเองอย่างมั่นใจว่าจะลืมเธอ... ~
นี่เป็นข้อความแรกค่ะ
จอง
เธอเป็นคนไม่ดีเลยนะถ้าตัดสินคนจากการมอง
พี่สอนเธอแบบนั้นหรือไง
อย่าทำอย่างนั้นสิ ถ้าเธอได้คุยกับพวกเขาซักนิด
จะเห็นว่าพวกเขาก็มีเสน่ห์นะ
อาจเป็นเพราะพวกเขาเป็นเด็กมีกะตังค์ แต่เมื่อเธอได้เห็นพวกเขาพูดหรือกิน
ความเป็นผู้ดีจะแสดงออกมาให้เห็น
นี่ไอติมเหรอ
อย่าพูดอย่างงี้ดิ นายจะพูดจาไม่ให้เกียรติ กับผู้หญิงที่เจอครั้งแรกไม่ได้นะ
ดูเหมือนของฉันจะไม่เหมือนกันนะ
โกลด์ เมดาลิสต์ (เครื่องดื่มชนิดหนึ่ง)
นั่นคือโกลด์ เมดาลิสต์ คุณไม่รู้จักเหรอ
อีนางคนนี้พูดภาษาปะกิตแฮะ
ฉันเป็นอีนางของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่
อย่าทำอย่างนั้นสิ นายจะเรียกผู้หญิงที่เจอครั้งแรกว่าอีนางไม่ได้นะ
ขอโทษนะ
~ ทุกสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ~
~ กลับกลายเป็นความเคยชินเมื่ออยู่เพียงลำพัง ~
~ คงดีกว่าถ้าอยู่คนเดียวแล้วรู้สึกสุขใจ ~
~ บางทีเธอคงไม่เข้าใจ ~
~ เช่นเดียวกับที่ฉันไม่เข้าใจเธอ ~
~ ทางเลือกมักเป็นหนึ่งในสองตัวเลือกเสมอ ~
~ ว่าจะเป็นคนรักหรือคนแปลกหน้า ~
ผมเล่าเรื่องที่น่าสนใจให้ฟังเอามั้ย
โอ๊ะ อย่านะ อย่าเล่า
ถึงแม้เราจะอยู่ในกองทัพ
เราก็รู้เรื่องทุกอย่างที่เขาคุยกันข้างนอก
ละครเรื่อง"ทองเนื้อเก้า"
อย่าเล่านะ ห้ามพูด
คุณก็รู้ใช่มั้ยว่าทองเนื้อเก้าเป็นเรื่องของอีลำยองขี้เมา
รุ่นพี่ครับ คือว่า...เอ่อ...
เรื่องนี้ ผมคิดว่าพวกเธอรู้กันหมดแล้ว... -ยายคนนี้นะ
กำลังซักผ้าอยู่ที่ลานบ้าน
-เรื่องนี้สนุกจริงๆ -ใช่ นี่เป็นเรื่องที่สนุกมาก
ตอนที่กำลังซักผ้าอยู่
อีลำยองก็พูดอย่างนี้กับแม่ผัว
"แม่คะ มาก๊งเหล้ากันมั้ย"
นี่ ออกจากกองทัพมา นายจ้อเก่งขึ้นนะ
นี่ นายแมนโพดเลย พูดตลกเก่งชะมัด
เขาเก่ง เขาเก่ง นักพูดฝีปากเอกจริงๆ
นี่ นายเจ๋งที่สุดในโลกเลย
ไม่ตลกเหรอ
ตลกใช่ป่ะ ไอ้เลวนี่กำลังร้องไห้ว่ะ
ไอ้เวรเอ๊ย
โอ้วจ๊อด นายยอดมาก
ขอบคุณผู้โดยสารทุกท่านที่เดินทางมาเมียงโป
รถเมล์จะจอดพักที่กึมกังประมาณ 15 นาที
เมื่อคุณลงจากรถ กรุณาตรวจสอบสัมภาระให้เรียบร้อย
และเมื่อคุณกลับมา กรุณาตรวจสอบทะเบียนรถเมล์คันนี้ให้ดีก่อนขึ้น
ขอขอบคุณท่านผู้โดยสารที่จะไปเมียงโปอีกครั้งค่ะ
เอ่อ เราขอรบกวนท่านสักครู่นะครับ
เราขอรบกวนเวลาอันมีค่าของท่านแค่ 5 นาทีครับ
คุณเห็นนาฬิกานี่ไหมครับ
ถ้าเราจะบอกคุณเกี่ยวกับนาฬิกาเรือนนี้
นี่เป็นสินค้าที่ออกแบบและพัฒนาโดยIFC ซึ่งเป็นบริษัทนาฬิกาสวิทของจริง
ทั้งด้านนอกและด้านในของนาฬิกาเรือนนี้ ประกอบด้วยทองคำ 24 เค
อย่างที่เห็น นาฬิกานี้มีความทนทาน สามารถใช้งานได้ในระดับใต้ทะเลลึกกว่า15,000 เมตร
และเมื่อคุณตั้งเวลา จนกว่าจะถึงวันสิ้นโลก
ไม่มีทางที่นาฬิกาจะหยุดเดิน เพราะได้ช่างนาฬิกาที่เก่งที่สุดมารวมกันเพื่อทำสิ่งนี้
นาฬิกาเรือนนี้ ราคาเดิมอยู่ที่ 830,000 วอน
แต่เพราะบริษัทของเราเป็นผู้นำเข้าแต่เพียงผู้เดียว
พิเศษเฉพาะวันนี้ เพียงแค่ท่านจ่ายเงินสด
ผมจะลดให้สามหมื่นวอน
แต่ว่า
เพราะมีจำนวนจำกัด
เราคงขายให้กับทุกท่านในที่นี้ไม่ได้
สำหรับผู้โชคดี เราจะมอบโชคนี้ให้แก่ 3 ท่าน
เป็นที่น่าเสียใจ
สำหรับคนที่ไม่ได้รับโชคนี้ ซึ่งผมก็ขอโทษไว้ล่วงหน้า
ถ้างั้นผมขอขานหมายเลขที่ได้เลยนะครับ
โอเค มาดูกันซิ
หมายเลข 2
-ครับ -หมายเลข 10
หมายเลข 17
อ้อ ตรงนั้นไง ยินดีด้วยครับ
อยู่ตรงนี้เอง คุณลูกค้าหมายเลข 17
โถ ขอบคุณมากครับ ใส่แล้วเหมาะจริงๆ
เอาล่ะ ออกรถได้
ท่านผู้โดยสารที่ใช้บริการ วานจินทัวร์ของเราในวันนี้
ขอขอบคุณที่ใช้บริการของเราค่ะ รถเมล์ของเราจะแวะพัก
ที่ยอซานแห่งนี้ประมาณ 15 นาทีค่ะ
ไปกันเถอะ
เธอไม่ลงเหรอ
นายไม่เห็นเหรอว่าที่นี่ร้อนอบอ้าว
ฉันจะอยู่ในนี่แหละ
ฉันก็นึกว่าเธออยากฉี่
นี่ ไม่ว่าฉันจะขี้จะเยี่ยว เกี่ยวอะไรกับนายด้วย
นายนี่จุ้นซะจริงๆ
เฮ้อ ยัยเตี้ยหมาตื่นนี่ ผับผ่าสิ
ฉันจะไม่พูดกับเธออีกแล้ว
ร้อนตับแล่บ คงมีใครตายบ้างล่ะ
เฮ้อ...
โธ่เอ๊ย ฉันคิดว่าตอนนี้เราต้องซื้อแอร์แล้วล่ะ
อากาศร้อนขนาดนี้ สามีสุดที่รักของฉัน
อาจจะตายได้
นี่ เธอจะซื้อแอร์แพงๆไปทำไม ในเมื่อเธอกังวลเรื่องค่าไฟ
นี่เป็นของฟุ่มเฟือยและสิ้นเปลือง สิ้นเปลือง
ว่าแต่ มื้อกลางวันนี่
เธอกินซุปรสเผ็ดประจำเลยเหรอ
-ฉันอยากกินงั้นเหรอ เป็นเพราะซุกซุกต่างหาก -เอาเหอะๆ
เป็นเพราะซุกซุก ซุกซุก ฉันเข้าใจละ
รอให้ไอ้เด็กแสบนี่คลอดก่อนเหอะ
ทีวีมีอะไรดีๆดูมั้ย
วันเสาร์จะมีอะไรน่าสนใจล่ะ
เปิดพัดลมให้แรงอีกหน่อยซิ
อ้อ
บึงกือเรถึงบ้านหรือยังนะ
จากนี่ไปกอซานก็ราวๆสองชั่วโมงไม่ใช่เหรอ
ฉันบอกให้เขาโทรมาถ้าถึงแล้ว
เขาคงไม่ได้...
คุณคิดว่า เขาจะถึงบ้านหรือยัง
นี่ เมียจ๋า
ในวันที่อากาศร้อนจนลิ้นห้อย ถ้าเขาไม่กลับบ้านจะไปไหนได้
เฮ้อ อากาศร้อนจริงๆ...ผับผ่าสิ...
ร้อนจนฆ่าคนได้เลยนะเนี่ย
สงสัยว่าฉันจะตายเพราะร้อนนี่แหละ
วันนี้คงมีใครบางคนตายเพราะอากาศร้อนล่ะมั้ง
พยายามอยู่อย่างฉันสิ แล้วจะไม่ร้อน
เธอจะเปลี่ยนช่องทำไม มีอะไรให้ดู
ยัยคนนี้นี่...
นี่เป็นข่าวด่วนค่ะ
เราจะติดตามอย่างใกล้ชิดสำหรับข่าวนี้
อธิการบดีมหาวิทยาลัยยอนเซ
จะแก้ไขตั้งแต่เทอมหน้าใช่มั้ย
ครับ
เอาล่ะ ได้รับการเห็นชอบแล้วนะ
ถ้างั้น เสร็จแค่นี้ใช่มั้ยครับ
ใช่ การดร๊อบของเทอมหน้าได้รับการยินยอมแล้ว
แต่บิลค่าเทอมจะยังส่งไปที่บ้านของเธอ
เธอเอาทิ้งไปก็แล้วกัน
ตอนนี้ยังมีใบปลิวอยู่อีกเหรอ
นั่นอะไรน่ะ
ฉบับพิเศษครับ ข่าวฉบับพิเศษ
-ตอนนี้เพื่อนฉันไปรับใช้ชาติอยู่ -เขาทำถูกแล้ว
[ประธานาธิบดีคิมอิลซองถึงแก่อสัญกรรม] นี่คือข่าวด่วนค่ะ
สถานีวิทยุและโทรทัศน์พยองยางของเกาหลีเหนือ ได้ประกาศเมื่อเวลาเที่ยงวันของวันที่ 9 ก.ค
โดยแถลงการณ์พิเศษของพวกเขา
กล่าวว่าประธานาธิบดีคิมอิลซอง ได้เสียชีวิตเมื่อเวลาตีสองของวันที่ 8 ก.ค
สาเหตุการเสียชีวิตอย่างกระทันหัน ของประธานาธิบดีคิมเกิดจากกล้ามเนื้อหัวใจตาย ซึ่งมาจากภาวะหลอดเลือดหัวใจตีบ
ตามที่สื่อทางการของเกาหลีเหนือ ได้ยืนยันการเสียชีวิตของประธานาธิบดีคิม
ทั่วโลกต่างให้ความสนใจกับ สถานการณ์ทางการเมืองของเกาหลีเหนือ
สำหรับทายาทของเขา ก็เป็นไปตามคาด นายคิมจองอิลคือผู้สมัครที่แข็งแกร่งที่สุด
ตายจริง ขนาดคิมอิลซอง
ก็ยังมีวันตาย
หมายความว่าเราจะเข้าสู่สงครามงั้นเหรอ
นี่ ห้ามพูดนะ
สงครามอะไรกัน
ทันทีที่ข่าวการเสียชีวิตของคิมอิลซองถูกเปิดเผย
รัฐบาลของเราได้แจ้งเตือนภาวะฉุกเฉิน
และเมื่อเวลาบ่ายโมงของวันนี้ เจ้าหน้าที่ของรัฐทั้งหมดได้เตรียมพร้อมสำหรับเหตุฉุกเฉิน
ในส่วนของตำรวจ ได้มีประกาศเหตุฉุกเฉินออกมาแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าหน้าที่ทหาร ซึ่งเกี่ยวข้องกับการยั่วยุของเกาหลีเหนือ
มีความแข็งแกร่งในระดับที่มั่นคง ที่จะต่อสู้กับเกาหลีเหนือ
พวกเขาได้ยกเลิกการปลดประจำการของทหารทั้งหมด
ว้าว
จากนี้ไปพวกที่เป็นทหารได้เจอดีแน่
ถึงแม้จะไม่ได้ทำอะไรผิดก็เหอะ
นักเรียน ทำไมมาเอาป่านนี้
ไม่เห็นเหรอว่าทุกคนรออยู่
ขอโทษครับ
เอ่อ ผมมัวคิดเรื่องคิมอิลซองอยู่ครับ
ขอโทษครับ ขอโทษครับ
นี่ ตอนนี้เธอเอากุญแจให้ฉันได้หรือยัง
อ่ะนี่
ก้มหน้าก้มตากินไปเหอะ
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาจะเป็นแบบนี้
ขอโทษนะ
ฉันจะพาพวกเธอไปเลี้ยงที่ Space กับเลี้ยงหนัง
ขอโทษจริงๆนะ
เรื่องนั้นช่างเถอะ
เอาเบอร์เพจพี่คนนั้นมาก็พอ
คนไหน
พี่ที่ครอบครัวทำซอสถั่วเหลืองยี่ห้อมองโก ใช้ได้ใช่มั้ยล่ะ
เปล่า คนที่นัดเดทน่ะ
พี่เขาดูดีที่สุดแล้ว
ขอเบอร์เพจหน่อยสิ
ใครนะ ไอ้ขยะเหรอ
เขาเป็นพี่ชายฉันนะ
นี่ พี่เขาไม่ได้เป็นพี่ชายแท้ๆเธอซักหน่อย
ฉันก็ว่าพี่เขาน่ารักดี
พี่เขาอยู่คณะแพทย์ปี 3 ใช่มั้ย
อืม
แต่ว่า เขาซกมกของจริงเลยนะ
ทำไม
ก็ พี่แต่งตัวไม่ได้เรื่อง
แต่งตัวดูดีออก
พี่ไม่มีมารยาท
นี่ ไม่มีมารยาทตรงไหน
พี่พูดไม่ค่อยเก่ง
สเปคฉันเลยล่ะ
ดีกว่าพูดเรื่องอีลำยองไร้สาระนั่นเป็นไหนๆ
พูดเหน่อนิดๆก็น่ารักดีด้วย
นี่ เอาเบอร์เพจมาเร็วๆ
เอ่อ...
แต่ว่า...
พี่มีแฟนแล้วน่ะ
หา
พวกเขาอยู่กินกันแล้วด้วย
อยู่กินกันเหรอ
ขยะชัดๆ
(ทำปาก อยู่กินกันแล้ว)
ใช่
ว่าแต่ใช้โทรศัพท์ได้ด้วยเหรอ
กลับไปที่กองทัพไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย
เฮ้อ อยากลองนัดเดทกับผู้สาวซักหน่อย
ฟ้าก็ไม่เป็นใจ
บรรยากาศกำลังดีอยู่แท้ๆ ว่ามั้ย
อ้อใช่ บรรยากาศดี
เออใช่ เอาเบอร์เพจผู้สาวคนนั้นมาหน่อย
คนไหน
อ้อ ผู้สาวคนที่ใส่หมวกใช่มั้ย
ฉันว่าคนนี้น่ารักสุดเลย
เปล่า ไม่ใช่
น้องสาวนายต่างหาก นาจองน่ะ
หน้าเล็กนิดเดียวเองแล้วผิวก็ขาวด้วย น่ารักที่สุดในนั้นแล้ว
ค่อยๆพูดค่อยๆจาแถมยังเรียบร้อยอีก เนี่ยแหล่ะสเปคฉันเลย
เฮ้ย เธอยังเด็กอยู่ ไม่ดีหรอก
ไอ้บ้า เธอก็อายุเท่ากับคนอื่นที่มาแหล่ะ
บอกเบอร์เพจมาเดี๋ยวนี้เลย
จอง มากินซุปเผ็ดกันเถอะ
แม่ทำหม้อเบ้อเริ่มเท่าแม่น้ำฮันอีกแล้ว...
หายไปไหนแล้ว เพิ่งมาถึงเมื่อกี๊นี่
หือ
ร้อนๆแบบนี้ ออกไปไหนเนี่ย
[การแข่งขันเบสบอลระดับมหาวิทยาลัย-รอบชิงชนะเลิศl]
[ผู้เล่น]
เพลย์บอล (เริ่มได้)
[เพลง"With You" โดย The Blue (นักแสดงคู่ คิมมินจอง กับ ซอนจิชาง)]
~โอ้ ที่รัก ได้โปรดมองที่ตาฉัน~
~เพื่อที่ฉันจะได้มองตาเธอเช่นกัน~
~ตอนนี้เรามาพูดกันอย่างเปิดเผยเถอะ~
~อย่าได้ปิดบังไว้~
~โอ้ ที่รัก ~
สไตรค์ สไตรค์เอ้าท์~}อย่าหลบตาเลยนะ ~
~แม้เราจะไม่ได้ลืมตา ก็รับรู้ได้ด้วยใจ ~
~ ฉันรับรู้ถึงลมหายใจเธอเสมอ~
~ช่วยอยู่ข้างกายฉันให้เหมือนกับตอนนี้ ~
~ในอดีตที่ผ่านมา... ~
ตอนนี้พิชเชอร์กำลังมาที่จุดขว้าง ที่อินนิ่งที่ 9 อีกครั้งครับ~...แสนเนิ่นนาน ~
ว้าว ทั้งๆที่อากาศร้อนแบบนี้ เขาเยี่ยมมากครับ
เขาเป็นพิชเชอร์ที่เก่งที่สุด ของเบสบอลระดับมหาวิทยาลัย
เอ่อ ตอนนี้เขาขว้างไปแล้วประมาณ 130 ลูก (เสียงของนักพากย์เบสบอลระดับตำนาน ฮาอิลซอง)
ขว้างมาเยอะขนาดนั้นแล้ว คุณภาพของบอลที่ขว้างก็ไม่ลดลงเลย
ถ้าเขาป้องกันอินนิ่งนี้ไว้ได้
ผมฟันธงได้เลยว่าเขาต้องได้ตำแหน่ง ผู้เล่นทรงคุณค่าของการแข่งขันนี้แน่นอน
ครับ พิชเชอร์หมุนมือขึ้นอย่างระมัดระวัง
เป็นบอลออก... ผู้ตีตีบอลออกไปทางด้านซ้ายครับ
คนรับลูกนอกสนามฝั่งซ้ายรับไว้ได้ครับ
ออก 1 ครั้งแล้วครับ เหลือออกอีก 2 ครั้งครับ
พิชเชอร์ขว้างอย่างพิถีพิถันเช่นเคยครับ ตอนนี้บอล 2 ครั้ง และสไตรค์ 2 ครั้ง
-บอลค่อนข้างสูงไปหน่อยแต่ตรงเข้าสไตรค์โซน สไตรค์เอ้าท์ -สไตรค์
-สไตรค์เอ้าท์ครั้งที่ 10 แล้วครับ เป็นเลข 2 หลักแล้ว -เอ้าท์
ไม่เกินจริงเลยถ้าผมจะพูดว่า เขาเป็นผู้ควบคุมทั้งเกมนี้
ตอนนี้ผู้ตีคนสุดท้ายแล้วครับ จนกว่าจะจบเกมเหลือเอ้าท์แค่ครั้งเดียวเท่านั้น
บอลครับ บอล 1 ครั้งและสไตรค์ 2 ครั้ง
และเหลือเอ้าท์แค่ครั้งเดียว เป็นช่วงเวลาตรึงเครียดแล้วครับ
บอลกำลังเข้าสู่สไตรค์โซน เป็นลูกสไตรค์เอ้าท์ครับ
จบเกมเขาทำไปทั้งหมด 11 สไตรค์เอ้าท์
และเกมก็จบเพียงเท่านี้
ในลีกการแข่งขั้นเบสบอลระดับมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยยอนเซชนะ...
ทุกการแข่งขันในปีนี้ครับ
["รอยยิ้มที่ฉันจำได้"โดยคิมมินจอง] ~ เมื่อเวลาผ่านไปอีกวันหนึ่ง ~
~ เธอดูเหนื่อยล้า ~
~ ความรักค่อยๆเข้ามาใกล้ฉันทีละนิด ~
~ ผ่านคืนวันที่ซ่อนอยู่ในความมืด ~
~ ความทรงจำที่แสนเศร้าจะกลายเป็นเมฆในท้องฟ้า ล่องลอยอยู่ในสายลม ~
~ รอยยิ้มที่เอียงอายของเธอมีค่ากับฉันยิ่งนัก ~
~ ถ้าเธอมองมาที่ฉัน ด้วยสายตาที่เหมือนเดิมเช่นนั้น ~
~ ฉันจะกลายเป็นดาวที่เจิดจรัส ลอยละล่องอยู่ในท้องฟ้า ~
ไอ้บ้าเอ๊ย เธอก็อายุเท่ากับผู้หญิงคนอื่นที่อยู่ที่นั่น บอกเบอร์เพจเจอร์ของเธอมาเถอะน่า
ทำไม เธอมีแฟนแล้วงั้นเหรอ
ครับ เธอมีแฟนแล้ว
นี่ ซองนาจอง
ฉันคิดว่าเราจะแต่งก่อนชัวร์ แต่เธอลั่นระฆังก่อนได้ยังไง (ถนนซังอัม กรุงโซล ปี 2013)
ยินดี ยินดีด้วยจริงๆ
ขอให้มีความสุขตลอดไปนะ
ขอให้ครองคู่อย่างมีความสุข
แล้วฉันจะรออุ้มหลานนะ
เธอคือกามเทพของเรานะ พูดให้เยอะๆอีกหน่อยสิ
อ้อ นาจอง ถึงจะช้าไปหน่อย สำหรับรางวัลการเป็นแม่สื่อของเธอ...
ทุกคนไม่ได้ตั้งใจจะดูงานแต่งงานที่ศักดิ์สิทธิ์ของฉันเลยใช่มั้ย
นี่ ไม่ใช่งานแต่งที่ศักดิ์สิทธิ์หรอก แต่เป็นวิดีโอตลกสามช่ามากกว่า
นี่ เวลาฉันเศร้า ฉันจะยืมเทปนี่ไปเปิดดูสักหน่อยนะ
อะไรเนี่ย เบียร์หมดแล้วเหรอ
พวกเขาดื่มหนักจริงๆ
พระเจ้า พวกเขาดื่มไปกี่กระป๋องแล้วเนี่ย
บ้าเอ๊ย ฉันยังไม่ได้แตะสักกระป๋องเลย
ที่รัก ไปซื้อเบียร์มาเพิ่มหน่อย
นี่ คิมแจจุน บอกให้ไปซื้อเบียร์มาเพิ่ม ก่อนที่ฉันจะคว่ำเกมนั้นซะ
เฮ้อ ถ้ายัยคนนี้บอกจะคว่ำจริงๆ เธอจะทำจริงๆใช่มั้ย
นี่ ทำไมเธอไม่เรียนรู้จากยูนจินหน่อยล่ะ
สมัยก่อนเธอคือยัยบ้างี่เง่า แต่ตอนนี้หลังจากได้พบสามีที่ดี
ตอนนี้เธอคือผู้หญิงที่อ่อนโยน
ไร้สาระ
เอาเงินมาให้ฉัน 36ล้านกับอีก5แสนวอนซะ
มัวทำอะไรกันอยู่ ไปซื้อเบียร์แล้วก็ไปรับลมกันซักหน่อยเถอะ
ก่อนไปเอาเงินมาให้ฉันก่อนดิ
เฮ้อ พูดถึงอะไรครับ ใกล้แล้วเชียว
ที่รัก ไม่เอากระเป๋าตังค์ไปเหรอ
โอ๊ะ รับได้สวยนี่
ว้าว ฉันสวยเนอะ ว่ามั้ย
พวกแกจะไม่ไสหัวกลับไปห้องตอนที่ฉันยังพูดดีๆอยู่ใช่มั้ย สิงหาคม 1994 หอพักชินชอน โซล
ถึงฉันจะตาย พวกแกก็ห้ามนอนที่นี่โว้ย
ทำไมไม่ได้ล่ะ เป็นความทรงจำร่วมกันที่ดีออก คืนนี้มานอนนี่ด้วยกันเถอะ
เฮ้อ ถึงงั้นก็เถอะ คิดว่าฉันจะนอนตรงนี้งั้นเหรอ
แล้วก็ไอ้เด็แสบพวกนี้ ยังเหลือวันปิดเทอมฤดูร้อนอีกตั้งหลายวัน
แต่ทำไมพวกแกทุกรีบแจ้นกลับมาโซลจังห๊ะ
หรือว่าพวกแกจะ...
มาเพราะสิ่งนั้น
เฮ้อ คุณพ่อครับ
เพื่อฉลองซื้อแอร์ใหม่ ให้พวกเรานอนที่นี่สักคืนไม่ได้เหรอครับ
ผมนอนไม่หลับเพราะร้อนตับแล่บเลยนะครับ
พ่อคะ
คืนนี้ให้ทุกคนมานอนแอร์ด้วยกันเถอะนะคะ
ตอนนี้ท้องคุณแม่ก็เริ่มใหญ่ขึ้นแล้ว
ไม่คิดว่าแม่ควรจะนอนสบายๆหน่อยเหรอครับ
คุณลุง ผมได้ยินว่าบิลค่าแอร์ไม่ได้แพงมากเลยนะครับ
คุณพ่อครับ
รู้หรือเปล่าว่าวันนี้ชิลบงของพวกเราขว้างลูกใต้แดดเปรี้ยง...
วันนี้นายขว้างได้กี่ลูกนะ
70...
อ้อ ประมาณ 150ลูกครับ
แค่วันนี้เท่านั้นล่ะ
รู้ไว้ด้วยซะ ที่พวกแกได้นอนที่นี่ ต้องขอบคุณชิลบง
เย้
นอนกันเถอะ
พวกผีบ้าผีบอเอ๊ย...
แล้วเราจะนอนที่ห้องนั่งเล่นแคบๆนี่ได้จริงเหรอ
เฮ้อ บอกแล้วไง จะซื้อมาทำไม
ขนาดไม่มีของพวกนี้ บ้านก็คับแคบพอแล้ว แถมตอนนี้ไอ้เด็กพวกนี้ยังกลับมาที่โซลอีก
พวกเราเหยียดขากันแทบไม่ได้เลย
ใครจะไปรู้ ถ้าสงครามระอุขึ้นมา เราอาจเป็นผู้รอดชีวิตจากของพวกนี้ก็ได้
นี่ เมียจ๋า ถึงแม้ตอนนี้สงครามจะสงบ ยังไงพวกเราก็ตายเรียบด้วยแก๊ซระเบิดแน่
แล้วเมื่อไหร่เราจะใช้ของพวกนี้หมด
มีเวลาก็เอาออกไปขายซะ
ปิดไฟซะ
บิงกือเรจ๊ะ ฉันเบื่อทีวีแล้ว เพราะฉันดูทั้งวันเลย
เพราะงั้นเปิดวิทยุฟังดีมั้ย
นอนฟังเพลงไปจะได้นอนหลับ
ว้าว หัวใจของคุณแม่ ยังเป็นเด็กสาวอยู่เลยนะครับ
นี่ ใจของเมียฉันน่ะ
เป็นทั้งเด็กสาว
แล้วก็เป็นแม่มดด้วย
อีมูนแซ "In the Starring Night" (รายการวิทยุชื่อดังตอน4ทุ่มถึงเที่ยงคืนในสมัยนั้น)
ตอนนี้ก็จบช่วงที่สองของรายการแล้วนะครับ เดี๋ยวนี้อากาศร้อนใช่ไหมครับ
จากข่าวในทีวี วันนี้เป็นวันที่ร้อนที่สุด ตั้งแต่กรมอุตุนิยมวิทยาได้เริ่มสำรวจมา
เพราะความไม่สบายตัวอย่างมาก ในค่ำคืนของเมืองร้อน เราจึงหงุดหงิดได้ง่าย
- ยังไม่นอนอีกเหรอ แต่ในอีกแง่หนึ่ง
ผมคิดว่าเราจะอยู่ในประวัติศาสตร์ ของหน้าร้อนแบบนี้อีกครั้ง
ต่อจากนี้ไปอีกราวๆ 20 ปี
เพราะนี่เป็นฤดูร้อนที่ร้อนมาก เราจะจดจำฤดูร้อนนี้
และวันนี้ อากาศช่างร้อนระอุจริงๆ คุณไม่คิดอย่างนั้นหรือครับ
เพื่อรำลึกถึงฤดูร้อนที่ทำลายสถิตินี้ ในความทรงจำใหม่ๆ
ก็อย่าได้หงุดหงิดนัก แล้วอยู่กับครอบครัวและเพื่อนของคุณ
ทำไมคุณไม่สร้างความทรงจำสนุกสุดเหวี่ยงในความร้อนนี้ล่ะ
เพราะยังไงอากาศก็ร้อนอยู่แล้ว จริงไหมครับ
ลาด้วยเพลงสุดท้ายของวันนี้ วันนี้ผมต้องไปก่อนแล้ว
เพลง "In the summer" ร้องโดย Deux ครับ
~ ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ฉันก็มีความฝันตลอดเวลา ~
~ เธอยอมรับหัวใจของฉันซึ่งรักเธอมากขนาดนี้ ~
~ โอ้ ในความรู้สึกของฉันพระอาทิตย์ช่างสดใสจริงๆ ~
~ และสายลมเย็นๆกำลังพัดมาที่ฉัน ~
~ ฉันจึงมีความสุขอย่างนี้ ~
~ ท้องฟ้าเปิดรับเราแล้ว ~
ใครบางคนกำลังร้องเพลง ~ และเธอก็อยู่ข้างๆฉัน ~
ว่าฤดูร้อนเป็นช่วงเวลาของคนหนุ่มสาว ~ และเธอก็อยู่ข้างๆฉัน ~
ซึ่งเป็นฤดูแห่งความรัก ~ เธอกำลังยืนอยู่ด้วยรอยยิ้มสดใส ~
ฤดูร้อนของปี 1994 ~ เหมือนทะลสีคราม ~
เป็นฤดูที่ผ่านพ้นไปด้วยวิธีนั้น
และผม ~ ฉันรักเธอ ~
แล้วก็ฤดูร้อนของเรากำลังจะเริ่มขึ้น ~ ฉันรักเธอ ~
~ เธอคือทะเลสีคราม ~
นี่ ขอไปด้วยคนดิ ฉันไม่ได้เอาร่มมา
ถึงฉันจะตัวเล็กเหมือนถั่ว แต่ฉันก็รู้ในทุกสิ่งที่ผู้ใหญ่ควรรู้นะ
เธอสองคน มีบางอย่างเกิดขึ้นใช่มั้ย
- แน่นอน - นี่ โจยูนจิน
เธอสนใจฉันเหรอ
- ยูนจินหรือนาจอง - ฉันใช้ชีวิตร่วมกับยัยนี่ไม่ได้หรอก
ถ้าฝ่ายนี้โอเค...
ซัมชอนโพ ซัมชอนโพ
ถ้าเบี้ยเลี้ยงของนายโบ๋เบ๋ ก็บอกพี่คนนี้นะน้อง
จะวิ่งไปไหน
ทำไมไม่เช็คข้อความเสียง
พี่ เราแวะกินต๊อกบ๊กกีดีมั้ย
ฉันชอบพี่นะ
นั่นแหละที่ฉันรู้สึก